Δευτέρα, 24 Ιανουαρίου 2011

Δεν έχω λόγια.

Όταν μιλάω, να με ακούτε! Γιατί ναι, λοιπόν, έχω διαίσθηση! 
Και όχι, δεν εννοώ ότι κάτι μέσα μου μού λέει πως θα πατώσω στο τετράμηνο, όoχι ,όχι, εννοώ ότι, όπως και όλα τα υπόλοιπα, ΚΑΙ ΑΥΤΟ ΤΟ ΗΞΕΡΑ ΡΕ ΠΟΥΣΤΗ ΜΟΥ!! 
Ναι, το ήξερα, το ένιωθα, το πίστευα ντε! Κάθε λίγο ερχόταν ένα πουλάκι (όχι σαν εσένα, λίγο μικρότερο) και μου το σιγοτραγουδούσε
Οκ, το γάμησα.   
Ποιό θα αναρωτιέστε εσείς τώρα.
Αυτόο αυτόο, ξέρεις εσύ (καλά και άλλοι το ξέρουν, αλλά αυτό είναι πρόβλημά σου). 
Ντάξει, βασικά σε καταλαβαίνω.
Όταν φέρεσαι έτσι στους γύρω σου, λογικό είναι να μείνεις με ‘αυτό ’(μην ρωτήσει κανείς ποιό), σε νιώθω ρε παιδί μου, σε πονώ! 
Α, και μπάι δε γουέι ήθελα να σου πω ότι είσαι κωμικοτραγικός και, σε περίπτωση που δεν με καταλαβαίνεις εννοώ πως δεν ξέρω αν πρέπει να κλάψω ή να γελάσω
Προς το παρόν κλαίω από τα γέλια. :)


3 σχόλια:

  1. λοιπον ξερεις ποσες φορες το ηξερα και εγω "αυτο"
    ημουνα τοσο σιγουρη μα τοσο..

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. σιωπηλη διαμαρτηρια?

    εγω παντα το ξερω..μα δεν κανω και τιποτα γι αυτο..

    ΑπάντησηΔιαγραφή